خداوند به باران بهارى پيكرهاى افتاده در دشت كربلا را سيراب كناد و بر روان پاك حبيب خود حسين درود پياپى فرستد . كشته اى كه در كنار دو نهر در بيابان كربلا افتاد ، كشتهء بىگناهى كه فقدانش ما را به درد آورد و تنها مانده اى كه فرياد مىكرد : ياوران من كجا رفتند ؟ من تشنهء عطش زده در سرزمين غربتم و كشته و ستم رسيده اى بىگناهم سرش را بر فراز نى زدند و خاندان پريشان و آشفته اش را به اسارت كشيدند . به پسر سعد كه خدا روانش را به درد آرد ، بگو به زودى عذاب دوزخ را به لعن و نفرين درخواهى يافت . بروزگار دراز تا آنگاه كه باد صبا مىوزد ، بر گروهى كه همگى به گمراهى فتادند و گفتار پيغمبر خدا را به شبهه انگيزى تباه كردند ، در بام و شام نفرين باد . دعبل ، أمير مؤمنان ( ع ) را نيز مىستايد و از خاتم بخشى او در نماز به سائل و نزول آيه شريفهء * ( إِنَّما وَلِيُّكُمُ الله وَرَسُولُه وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَهُمْ راكِعُونَ ) * ( 1 ) ، چنين ياد مىكند : قرآن به برترى خاندان پيغمبر و ولايت غير قابل انكار على ناطق است به ولايت پس از پيغمبر آن برگزيده نيكمرد و راستگوى دوستدار ناطق است ، آنگاه كه وى نماز مىگزارد و نيازمندى دست تمنّا دراز كرد . و او با بخششى بزرگوارانه كه از اين بخشندهء پسر بخشنده سزاوار بود ، خاتمش را به مستمند داد . و خداى مهربان وى را در قرآن خود چنين ويژگى بخشيد : ( و هر كس را چنين افتخارى است ، گو بيارد ) براستى كه ولىّ و سرپرست شما ، خدا و پيغمبرش و مؤمنانى هستند كه نماز مىگزارند و در حال ركوع زكات مىپردازند . و هر كه خواهد انكار اين فضيلت كند ، در فرداى قيامت خداوند خصمش خواهد بود . و خدا در وعدهايش خلاف نخواهد كرد .

--> ( 1 ) - به آنچه در ص 47 اين كتاب آمده رجوع كنيد .